Βιοϊατρική έρευνα
Η σελίδα αυτή στην ενότητα των πόρων υποδεικνύει βασικούς πόρους σχετικά με το θέμα της βιοϊατρικής έρευνας. Το θέμα μπορεί να εξεταστεί από δύο οπτικές: την έρευνα σε βιοϊατρικά θέματα για στρατιωτικούς σκοπούς και την έρευνα σε στρατιωτικό προσωπικό ως συμμετέχοντες στην έρευνα. Και οι δύο οπτικές εγείρουν ηθικά ζητήματα που είναι μοναδικά για το στρατιωτικό περιβάλλον, πέραν εκείνων που ισχύουν στη γενική πρακτική υγείας.
Η βιοϊατρική επιστημονική έρευνα μπορεί να είναι πολύ σημαντική για τη στρατιωτική ικανότητα. Καταρχάς, ο άνθρωπος είναι συχνά ο πρωταρχικός στόχος των όπλων του πολέμου, μέσω σφαιρών, βομβών, πυραύλων και άλλων οπλικών συστημάτων. Πέρα από τα «συμβατικά» όπλα, τα όπλα μαζικής καταστροφής (χημικά, βιολογικά, πυρηνικά και ραδιολογικά, CBRN) διαθέτουν ειδικούς μηχανισμούς πρόκλησης βλάβης. Αναδυόμενα όπλα που αξιοποιούν άλλες φυσικές ιδιότητες, όπως μικροκύματα, λέιζερ ή ήχο, μπορούν επίσης να βλάψουν το ανθρώπινο σώμα. Είναι απαραίτητο να κατανοηθούν οι παθοφυσιολογικές επιδράσεις των όπλων ώστε να αναπτυχθούν αμυντικά αντίμετρα και θεραπείες. Ωστόσο, υπάρχει ο κίνδυνος η βιοϊατρική επιστημονική έρευνα να επεκταθεί στην ανάπτυξη όπλων ώστε να καταστούν αποτελεσματικότερα ή να βρεθούν νέοι τρόποι πρόκλησης βλάβης. Υπάρχουν παραδείγματα έρευνας που διεξήχθη από τους Ναζί σε κρατουμένους στρατοπέδων συγκέντρωσης, καθώς και πειραμάτων σε αιχμαλώτους από τους Ιάπωνες κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα οποία ήταν ιδιαίτερα φρικτά. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη του Κώδικα της Νυρεμβέργης και στη συνέχεια της Διακήρυξης του Ελσίνκι. Πιο πρόσφατα, ορισμένες από τις έρευνες που διεξήχθησαν υπό την αιγίδα των ενόπλων δυνάμεων στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο κατά τον Ψυχρό Πόλεμο έχουν θεωρηθεί ανήθικες. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και τα στρατιωτικά ερευνητικά ιδρύματα να διαθέτουν ηθική καθοδήγηση και εποπτεία, ώστε ο σκοπός της στρατιωτικής βιοϊατρικής έρευνας να είναι νόμιμος και ηθικός.
Το στρατιωτικό προσωπικό μπορεί επίσης να αποτελεί αντικείμενο βιοϊατρικής έρευνας, είτε επειδή η έρευνα είναι τόσο απόρρητη ώστε δεν μπορεί να διεξαχθεί σε άλλους συμμετέχοντες είτε επειδή ο στρατιωτικός πληθυσμός είναι ο κύριος ωφελούμενος της έρευνας. Υπάρχουν ιδιαίτεροι κίνδυνοι για το στρατιωτικό προσωπικό ως υποκείμενα έρευνας, λόγω του κινδύνου υπονοούμενου ή ρητού εξαναγκασμού, της έλλειψης αυτονομίας και της αδιαφάνειας της θεσμικής εποπτείας τέτοιων ερευνών. Και πάλι, υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα όπου στρατιωτικά υποκείμενα έρευνας έχουν υποστεί βλάβη ως αποτέλεσμα κακής ερευνητικής πρακτικής. Επομένως, η διαδικασία της ηθικής διακυβέρνησης και έγκρισης της έρευνας σε στρατιωτικά υποκείμενα θα πρέπει να είναι υποδειγματική.
Βασικές αναφορές
Ακαδημαϊκές εργασίες
Dudley HA. Research ethics committees and military defence. J R Coll Physicians Lond. 1994 May-Jun;28(3):237-41. PMID: 7932321; PMCID: PMC5400966.
Moreno JD, Schmidt U, Joffe S. The Nuremberg Code 70 Years Later. JAMA. 2017;318(9):795–796. doi:10.1001/jama.2017.10265
Moreno, J. (2008). The Ethics of Military Medical Research in the United States during the Cold War. In R. Baker & L. McCullough (Eds.), The Cambridge World History of Medical Ethics (pp. 625-632). Cambridge: Cambridge University Press. doi:10.1017/CHOL97
Nwobegahay J, Ali J, Hyder A, Ter G, Ethical guidelines for military-based health research: an unmet need in Africa? 2015;11(8) DOI: 10.7196/sajbl.433
Y. Michael Barilan & Oren Asman (2017) Research Ethics, Military Medical Ethics, and the Challenges of International Law, The American Journal of Bioethics, 17:10, 53-55, DOI: 10.1080/15265161.2017.1365205
Schmidt, U. (2019). Creating a ‘Father Confessor’: the origins of research ethics committees in UK military medical research, 1950–1970. Part I, context and causes. BMJ Military Health, 165(4), 284-290.
Biswas JS, Beeching NJ, Woods D. Ethical approval for research on Operation TRENTON and beyond: a rapid, unified approach. BMJ Mil Health 2021;167:302-303.
Βίντεο και άλλα μέσα
Δημοσιεύσεις πολιτικής
Σενάρια σε παιγνιόχαρτα