• Onder normale omstandigheden beschermt het internationaal recht (het Haags Verdrag inzake de bescherming van culturele goederen) historische locaties, religieuze gebouwen en cultureel erfgoed tegen militaire aanvallen.

• Zodra deze locaties door de tegenstander worden misbruikt voor militaire doeleinden (zoals een commandopost in een moskee of scherpschutters in een museum), verliezen zij hun beschermde status en kunnen ze een legitiem militair doelwit worden (beginsel van onderscheid).

• De militaire tegenactie moet daarbij wél altijd proportioneel blijven. Proportionaliteit vereist dat de verwachte bijkomende schade aan deze gebouwen niet disproportioneel is in verhouding tot het militaire voordeel van de aanval.

Hoe rijmt dit met de harde realiteit van het gevecht? Generaal Eisenhower (opperbevelhebber van de geallieerden in WOII) formuleerde het als volgt met betrekking tot de vernietiging van cultureel erfgoed: "Als we moeten kiezen tussen het vernietigen van een beroemd gebouw en het opofferen van onze eigen mensen, dan is het leven van onze mannen oneindig veel meer waard en moet het gebouw eraan geloven." Maar Eisenhower voegde daar een keiharde waarschuwing aan toe: "De keuze is echter lang niet altijd zo zwart-wit. In veel gevallen kunnen monumenten gespaard worden zonder dat dit de operatie in gevaar brengt. Niets kan opwegen tegen daadwerkelijke militaire noodzaak. Dat is een geaccepteerd principe. Maar de term 'militaire noodzaak' wordt in de praktijk te vaak misbruikt als dekmantel voor tactisch gemak, of zelfs persoonlijk gemak. Ik weiger te accepteren dat het wordt gebruikt om luiheid of onverschilligheid te verbloemen."

Convention for the Protection of Cultural Property in the Event of Armed Conflict with Regulations for the Execution of the Convention 1954

http://portal.unesco.org/en/ev.php-URL_ID=13637&URL_DO=DO_TOPIC&URL_SECTION=201.html

http://www.monumentsmen.com/blog/2013/12/29/3661/3661/