• Het is voor de burgerbevolking vaak onmogelijk of levensgevaarlijk om een gevechtszone te ontvluchten. Misschien blijven ze achter om te zorgen voor ouderen, zieken of kinderen, of zijn ze simpelweg te bang om hun huis te verlaten.

• Als militair moet je voorkomen dat zij slachtoffer worden van het gevecht. De strijdende partijen hebben de plicht om hen maximaal te beschermen tegen de effecten van die gevechten.

• Elke militaire actie moet worden afgewogen tegen de impact op burgers en infrastructuur.

Hoe dit in de praktijk uitpakt hangt sterk af van het type conflict. In asymmetrische conflicten en counterinsurgency-operaties (COIN) ontbreken vaak duidelijke frontlijnen en zitten burgers letterlijk klem in de gevechtszone. In zulke missies is de steun van de bevolking (het winnen van de 'hearts and minds') bovendien cruciaal voor succes. Het voorkomen van nevenschade weegt daar vaak zwaarder dan het uitschakelen van een enkele vijandelijke strijder.

In Hoofdtaak 1-scenario’s (grootschalige gevechtsoperaties tegen een gelijkwaardige tegenstander) ligt dat anders. Ook hier moeten burgers maximaal worden beschermd, maar de risicoafweging verschuift. Commandanten moeten in die scenario’s een afweging maken waarbij het specifieke militaire voordeel, de operationele risico's, het gevaar voor de eigen troepen en de te verwachten burgerslachtoffers moeten worden meegenomen.

L. Leeuwenburg-de Jong, Dutch Approach: mythisch politiek instrument of eindelijk geïntegreerd in ons optreden?, in: Militaire Spectator, 188(7/8), 2019. https://militairespectator.nl/sites/default/files/teksten/bestanden/Militaire%20Spectator%207-8-2019%20Gastcolumn%20Leeuwenburg-de%20Jong.pdf

Stephen Coleman, Military Ethics: an Introduction with Case Studies, (Oxford University Press, Oxford, 2013), p180-181, 183.