Militaire artsen en verpleegkundigen bevinden zich vaak in een spagaat tussen twee werelden: het militaire belang en de medische ethiek (het zogenaamde dual loyalty dilemma). Toch is de hoofdregel helder: de primaire plicht van een arts ligt bij de patiënt. Gewonden moeten uitsluitend behandeld worden op basis van medische noodzaak (triage) en de ernst van de verwondingen. Zij moeten druk van buitenaf weerstaan om prioriteit te geven op basis van de kleur van het uniform, of vanwege tactische en nationale belangen.

Het is misschien moeilijk te accepteren, maar het doet er juridisch en ethisch niet toe of de vijand de Verdragen van Genève wel of niet naleeft. Wij vechten juist om deze regels en waarden te beschermen. Verlagen we ons tot het morele niveau van degenen die ze overtreden, dan verliezen we onze legitimiteit. De autonomie van de arts kan zwaar onder druk komen te staan door militaire restricties, maar het blijft de plicht van medisch personeel om volgens professioneel-ethische maatstaven te handelen.

Bricknell, M. (2022). An Overview to Military Medical Ethics. Journal of Military and Veterans' Health, 30(2).

https://jmvh.org/article/an-overview-to-military-medical-ethics/

Duncan Blair, ‘To Whom Does a Military Commander Owe a Moral Duty?’, in David Whetham (ed.), Ethics, Law and Military Operations, (Palgrave Macmillan, Basingstoke, 2011), p202

David Whetham, ‘Killing Within the Rules’, Small Wars and Insurgencies, issue 18/4 December 2007, pp.721-733.