• Hoewel het onder specifieke omstandigheden nodig kan zijn om te doden, is dat nooit het primaire of op zichzelf staande doel van de krijgsmacht; het primaire doel is het beschermen van nationale en internationale vrede en veiligheid.

• Militairen hebben de bevoegdheid om, binnen de strikte kaders van hun mandaat en het oorlogsrecht, dodelijk geweld te gebruiken.

• Deze uitzonderlijke bevoegdheid staat volledig ten dienste van de samenleving: om het eigen land te verdedigen, of om mensen elders ter wereld te beschermen.

Waarom zijn militairen wettelijk bevoegd om dingen te doen die in de burgermaatschappij zwaar strafbaar zijn?

Bepaalde beroepsgroepen (zoals artsen, de politie en militairen) krijgen van de maatschappij speciale bevoegdheden om de taken behorend bij hun professie uit te kunnen voeren. Die bevoegdheden gaan hand in hand met een grote professionele verantwoordelijkheid. De krijgsmacht is belast met de bescherming van de vrede en veiligheid. Als zwaardmacht is het een van de weinige organisaties die met een politiek mandaat, en binnen strikte kaders, legitiem geweld mag toepassen. Dit betekent dat wat een militair mag en soms moet doen (zoals het uitschakelen van een vijand) wezenlijk anders is dan wat voor burgers is toegestaan.

Stephen Coleman, Military Ethics: an Introduction with Case Studies, (Oxford University Press, Oxford, 2013), p35-39.