Een asymmetrische of onconventionele vijand kan ervoor kiezen verboden wapens of methoden te gebruiken. Dan kan de vraag ontstaan of het gebruik van dezelfde middelen gerechtvaardigd is.

Het gebruik van bepaalde wapens en methoden blijft echter áltijd verboden volgens het internationaal recht, zoals vastgelegd in de Verdragen van Genève en het Chemische Wapensverdrag. Wij zijn verplicht ons te allen tijde aan het oorlogsrecht te houden, hoe frustrerend en gevaarlijk dat tactisch soms ook is.

Als wij besluiten de vijand met gelijke munt terug te betalen, verlagen we ons tot hun niveau. Dit leidt al snel tot een neerwaartse spiraal waarbij strijdende partijen zich aan elkaars laagste niveau blijven aanpassen. Hierdoor wordt het internationaal recht ondermijnd en escaleert het geweld razendsnel. Bovendien loop je bij represailles tegen een asymmetrische vijand het risico dat juist de burgers die je probeert te beschermen, zich tegen je keren. Het tast de geloofwaardigheid en discipline van de krijgsmacht aan als regels alleen worden gevolgd zolang de tegenstander dat ook doet.

Wat je in plaats van regels overtreden wél kunt doen, is de schendingen documenteren, internationale druk organiseren en de verantwoordelijken ter verantwoording roepen.

David Whetham, ‘Ethics, Law and Conflict’ in David Whetham (ed.), Ethics, Law and Military Operations, (Palgrave Macmillan, Basingstoke, 2011), p118.